5 سال آینده شاهد ماشین های پرنده اینتل خواهید بود

1397/12/26 --- 93

امروزه هواپیماهای بدون سرنشین برای مواردی همچون عکاسی برای املاک و خطوط لوله گاز استفاده می شوند. در آینده می توانند برای امنیت خانه و تحویل بسته ها مورد استفاده قرار بگیرند.اما در کمتر از یک دهه می توانند شما را بر فراز تمام رانندگانی که در ترافیک گیر کرده اند, به محل کارتان ببرد.

ماشین های پرنده اینتل
این همان چیزی است که اینل ناندوری, مدیر کل گروه هواپیمای بدون سرنشین اینتل انتظار دارد. فناوری هواپیمای بدون سرنشین برای افرادی که از راه دور سفر می کنند به این معنی است که ماشین های پرنده در سال های آینده از حالت غیر قانونی به حالت تصویب شده می رسند.
بعضی از شرکت ها از جمله Ehang و Uber موافق راه اندازی تاکسی تا سال 2023 هستند. اما در اینجا چالش های زیادی در حوزه های امنیت, مهندسی و چالش های اجتماعی پدیدار می شود. بهتر است به این نکته اشاره نکنیم که Elon musk مدیر عامل شرکت تسلا,SpaceX , Boring و شخصی که استعداد زیادی در کشف تکنولوژی های بدست آمده دارد, فکر می کند بهتر است از تونل های زیر زمینی برای ماشین ها استفاده کنیم.
شغل ناندوری بسیار شبیه به تکنولوژی امروز است. او تلاش می کند تا عملیات هواپیماهای بدون سرنشین را مانند بازرسی پل ها برای وجود ترک ها و یا طراحی منظره ای از هنرنمایی هواپیماهای بدون سرنشین مانند یک نمایش آتش بازی به صورت خودکار انجام دهد. آخرین موضوع در واقع یک نوع شیرین کاری تبلیغاتی است که اخیرا در نمایش super bowl 53 نمایش داده شد, اما هماهنگی 2000 هواپیمای بدون سرنشین که در هر ثانیه 8 متر اوج می گیرند یک تمرین پیچیده در فضای هوایی آینده است.

ماشین های پرنده به جای ماشین
در زیر مصاحبه اختصاصی ناندروی با استفن کانکلند در CNET نوشته شده است.
سوال: بیایید نگاهی به 5 سال آینده کنیم. آیه فکر می کنید ما مجبور به داشتن ماشین های پرنده هستیم؟
ناندوری: در 5 سال آینده به طور قطعی ماشین های پرنده وجود خواهند داشت. در این مقیاس؟ قطعا نه اما مطمئننا آن ها را می بینید که در آسمان شروع به پرواز می کنند. شگفت انگیز ترین مسئله درباره ترافیک هوایی مستقل این است که فضای هوایی چالش سه بعدی را که ترافیک زمین با آن مواجه است حل می کند.
10 سال بعد چطور؟ به نظرتون شایع تر می شود؟
ناندوری: در 10 سال آینده, تاکسی های هوایی را مشاهده می کنید. شغل ما این است که این اتفاق را عملی کنیم.
یک انسان اهل کسب و کار می تواند اقتصاد را به جریان اندازد و مدل هزینه را در سطح اکوسیستم طراحی کند. وقتی آن را ببینید متوجه می شوید که این اتفاق به جریان می افتد. و این نقطه درد عظیمی برای شما خواهد بود. ترافیک روز به روز بیشتر و بیشتر می شود و مردم لذت لحظه ای و تحویل تمام چیز ها را انتظار دارند.
در حال حاضر چطور تمام این موارد را برای کسب رضایت با هم ادغام می کنید؟ وقتی برای اولین بار یک نمونه از آن کار کند, می بینید که استفاده از آن به سرعت گسترش می یابد.
من نگران این هستم که کار نکند. مردم در تصمیم گیری برپایه نکات منفی مشهور هستند.
ناندوری: این چیزی است که صنعت باید کاملا آن را درک کند. نمونه اخیر هواپیمای بدون سرنشینی است که در فرودگاه گاتویک خاموش شد. ما باید این را قبول کنیم و بپذیریم. همچنین باید بدانیم که تکنولوژی می تواند این مشکل را حل کند. این مشکل روند پیشرفت را کند می کند اما به خاطر اقتصاد و همان نقطه دردی که گفتیم مجبور است از این موانع عبور کند.

نسل جدید ماشین های پرنده
هنگامی که یک ماشین معمولی در 60 مایل و یا 30 مایل بر ساعت مشکلی پیدا کند همچنان روی زمین است. این مشکل را در ماشین های پرنده با گرانش زمین دارید.آیای این چیزی است که بتوانید بر آن غلبه کنید؟
ناندوری:در هر سال 40000 نفر در حوادث اتوموبیل ها جانشان را از دست می دهند. با این حال مردم همچنان آن را پذیرفته اند و رانندگی می کنند. وقتی 2 ساعت در ترافیک می مانید و می توانید آن را کوتاه تر کنید, به خصوص در رفت و آمدهای روزانه, مجبورید با آن منطبق شوید. اگر به بنگلور و یا پکن بروید انقدر ترافیک زیاد است که به معنای واقعی در یک پارکینگ هستید.
وقتی ماشین های پرنده را ببینید, مزایای آن کاملا بیشتر از مشکلات آن است. اگر دو ساعت از وقتتان را به شما بر گردانم, می توانید یک فیلم تماشا کنید و یا وقت بیشتری را با خانواده خود بگذرانید.
موضوعی که واضح است این است که آن ها باید ایمن باشند. همیشه متقاضیان اولیه حاضر به پذیرش ریسک بالایی هستند. اما همان طور که زمان سپری می شود, مردم بیشتر و بیشتر به آن عادت می کنند.
فضای 3 بعدی جای بیشتری را در مقایسه با سطح زمین به شما می دهد. الون ماسک(رئیس تسلا,SpaceX و Boring company) می خواهد تونلی را زیر لاس وگاس و لوس آنجلس بسازد. شما درباره تونل ماشین ها چه فکری می کنید؟ناندوری: جواب خیلی ساده است. این یک هزینه زیاد است  قرار دادن آن در آسمان بسیار کم هزینه تر از مواجه شدن با زیر ساخت های فیزیکی است. 

حل مشکل ترافیک با ماشین های پرنده
این همان اتفاقی است که برای هزینه ی فیبر در مقابل ارتباطات بدون سیم به وجود می آید. به همین دلیل است که فناوری 5G بسیار هیجان انگیز تر است. من میتوانم این را بفهمم, پهنای باند بسیار زیاد بدون هزینه های زیر ساخت بالا برای به کار گیری کابل ها.
چه زمانی اولین ماشین های پرنده را به همراه مسافران می بینیم؟ بزرگترین مشکل در مناطق شهری است که با آسمان خراش ها , هلیکوپتر های خبری و یا شاید هواپیماهای تحویل دهنده بدون سرنشین انباشته شده اند. 
ناندوری: این از راه های مختلفی ایجاد می شود. همیشه افرادی پیش قدم هستند تا تکنولوژی را به سایر افراد نشان دهند.
من فکر می کنم هواپیماهای باری بدون سرنشینی وجود خواهد داشت که تجهیزات و لوازم ها را حمل می کنند و نوآوری را به همراه خواهند داشت.
ممکن است با دیدن نسخه های اولیه آن که به همراه خلبان است شگفت زده نشوید اما این فقط برای القای ایمن بودن آن به افراد است. از این مرحله پیشرفت می کند و به مرحله بدون خلبان بودن می رسد.
می توانید نیم ساعت از عمر باتری را به هواپیمای بدون سرنشین با وزن 100 گرم اختصاص بدهید. اما درباره 100 کیلوگرم وزن انسانی که در آن قرار دارد چطور؟
ناندوری: به بزرگترین چالش اشاره کردید. اگر به فیزیک یک سیستم مولتی روتور نگاه کنید, صرف نظر از اندازه و مقیاس آن, 30 الی 45 دقیقه عمر باتری با توجه به تکنولوژی موجود در اختیار دارید. با هواپیماهای بدون سرنشین بزرگتر, می توانید باتری بیشتری در آن قرار دهید اما وزن بیشتری را نیز  حمل کنید. به همین دلیل است که مردم به دنبال سیستم های هایبرید EVTOL ( سیستم های تیک آف عمودی) هستند. 
می توانند از مزایای آیرودینامیک طرح های tilt-totor استفاده کنید. هنگامی که در پرواز هستید, بیشتر شبیه به یک هواپیمای سنتی است, اما در ادامه  قادر به تیک آف و فرود عمودی هستید. این موضوع چالش های مخصوص خود را نیز به همراه دارد, بنا بر این برای افزایش زمان پرواز نوآوری های بسیاری را مشاهده خواهید کرد.
حتی کوچکترین کوادکوپتر هم می تواند بسیار پر سر و صدا باشد. اگر درباره چیزی صحبت می کنید که به اندازه ای بزرگ است که می تواند انسان و یا بسته های بزرگ آمازون را جابه جا کند، و چندین بار در طول روز این کار را در اطراف شما انجام دهد، در نتیجه می تواند صدایی آزار دهنده نیز داشته باشد.
ناندوری می گوید:این کار فقط با پذیرش اجتماع و درک آن ها قادر به انجام خواهد بود. و این کار در مناطق شهری و کم جمعیت اهمیت بیشتری نیز پیدا خواهد کرد. اما آیا واقعا این وسیله پر سر و صدا است؟ حتما با دانستن این که برخی مواقع تنها فرکانس صدا را دارد متعجب خواهید شد.
آیا پذیرش اجتماعی به این معناست است که استفاده از آن خوب است؟
ناندوری می گوید: به هیچ وجه،فناوری وجود دارد که باعث می شود آن ها صدای کمتری داشته باشند. اگر مشکل از فرکانس ها است، روتر هایی طراحی شده اند که می تواند فرکانس ها را تغییر دهند. تحقیقاتی در حال انجام است تا بتواند آن ها را با انسان سازگار تر کند. و این ها مواردی هستند که برای پذیرش ماشین های پرنده مهم است.  اگر مردم ارزش و سود آن را ببینند دیگر بخش های آزار دهنده آن برایشان مهم نخواهد بود.
آیا ما در خانه هایمان فرود خواهیم آمد و از QR کد برای شناسایی سقف خانه هایمان استفاده خواهیم کرد؟

تاکسی های پرنده
ناندوری بیان کرده است که شناسایی آن می تواند به وسیله یک حصیر با QR کدی روی آن باشد، انجام شود اما برای یکپارچگی بیشتر سنسور هایی برای شناسایی قرار داده خواهد شد. این سنسور ها به سیستم کمک می کنند تا دقیق تر باشند تا حتی اگر حیوان خانگی در حیات بود، بدانند که نباید فرود بیایند. تیک آف و فرود ایمن مواردی هستند که هنوز روی آن ها تحقیق می شود. کی فرود بیایم؟ آیا همه چیز آماده تحویل بسته است؟ آیا من فرود می آیم و سپس کسی آن را می گیرد؟
در زمان های گذشته, ما صندوق های پستی نداشتیم اما اکنون همه داریم. آیا همه صندوق های پست هواپیماهای بدون سرنشین را خواهند داشت؟
ناندوری: این تغییر می کند. می توانید بگویید من یک پیک نیک در پارک دارم و می خواهم پیتزا را در آنجا تحویل بگیرم. به نظر نمی رسد که یک موقعیت خودکار باشد, اما سیستم باید قابلیت این را داشته باشد که بداند کجا امن است و این را در اختیار من قرار دهد. نیازی به محدود کردن مکان دریافت لوازم مورد نیازتان ندارید. 

هواپیماهای بدون سرنشین